sir arao, maraming salamat po sa pagiging inspirasyon sa aking magtapos mag-aral. dahil tulad nyo, gusto ko lang sundin ang aking ina, na mailalagay ko ring pinakamahusay na gurong nagmulat sa akin. tama kayong hindi sapat na makupot sa apat na sulok ng silid-aralan dahil po ngayon, alam kong mas may bentahe ako sa aking mga kaklase sa lahat ng mga klase dahil na rin ibinabahagi ko sa kanila ang aking kaalaman at karanasang may kaugnayan sa mga paksang aming inaaral sa pinansya, management, sociology, humanities, theology kahit sa accounting. aamining kong mas masaya ako ngayong mag-aral the second time around dahil mas malinaw ngayon ang lahat at nakikita ko na ang pagkakaugnay-ugnay nila.

sir arao, marami na pong nawalang lalaki sa aking buhay tulad ng aking ama noong ako’y apat na taon lamang, ang aking lolo sa ina noong ako’y bente singko anyos, at nito lang taon na ito’y namaalam ang aking isa pang lolo na idolo ko naman bilang isang mahusay at mabuting accountant. kapag may namamaalam na ating mga nakasama tulad ni sir nic at ni ka bel, para na naman akong nawalan ng isang mabuting lalaking kapamilya. naiintindihan ko kayo sir arao dahil isa sa nakapalagayang loob ko si sir nic. mahirap talagang isiping mawawala sya. nagpupugay po ako sa inyo dahil naisulat ninyo ang artikulong ito at lalung-lalo nang matutuwa si sir nic dahil sa blog na itong alay nyo sa kanya.

salamat po ulit sir sa blogs nyo, naging makabuluhan ang hapong ito. marami na naman po akong natutunan sa inyo kahit na limitado na ang pagbisita ko sa mascom.

mabuhay po kayo, sir arao!

ang inyong estudyante sa mascom,

christine jill zumel de guzman

Sagot : Salamat sa iyong napapanahong komento sa isang luma pero hindi pinaglumaang post. Sa ating mga pag-uusap noon, malinaw na marami kang plano sa buhay. Buti naman at hindi mo nakakalimutan ang pag-aaral sa loob at labas ng klasrum. Katulad mo, napakalaking dagok sa akin ang pagpanaw ni Sir Nick. Karapat-dapat lang na ipagpatuloy ang kanyang mabuting gawain. Hanggang sa muling pagkikita. Mabuhay ka!

matagal na rin kitang hindi nakikita. pero gusto kong magpasalamat dahil sa sinulat mong blog na ito. salamat, dahil sa sinulat mo, mas naintidihan ko ang sarili kong mga dahilan kung bakit hindi ko binisita at pinuntahan si sir nick.

tulad mo, gusto ko rin syang maalala ng malakas at nakangiti.

salamat uli.

laurice

Sagot: Maraming salamat sa mensahe mo. Mabigat talaga para sa ating lahat ang nangyari, pero mainam na ring ang dahilan nating dalawa sa hindi pagdalaw sa kanya ay hindi sentimyento ng nakararami. Hangang hanga ako sa iba pang mga kaibigan at kakilala niyang nagkaroon ng sapat na lakas at tibay ng loob para bisitahin siya.